داستان
داشتم فراموشت می کردم اما باز دوباره دیدمت                              تو غمها غوطه ور شدم چرا؟          داشتم فراموشت می کردم اما تا صدات رسید به گوش من                                  شکستم بی صدا چرا؟               داشتی می رفتی از خیال من خزونی بود بهار من                              دیدم تو رو خزونم جون گرفت                              این قلب سرد و ساکتم دوباره                     با نگاه گرم و بی ریا و عاشقت زبون گرفت چرا دوباره اومدی صدا رو جون دادی گل بهارو                                    زخم دل دوباره تازه شد                    شوق نگاه خستمو دوباره دوختی اخر ستاره                                    حسرتم بی اندازه شد                یا راحتم کن و واسه همیشه این دلو بکن ز رییشه                                     از خیال سرد من برو باغبون شو و بهارو باز نشون بده گلارو                                    تو وجود خسته ام برو                         داشتم فراموشت می کرم اما باز ...
نوشته شده در  یکشنبه هفدهم آبان 1388ساعت 1:39 بعد از ظهر توسط مدیر وبلاگ

کویر
من کویرم ای خدا با حسرت یک قطره آب یه عمره که دریا رو میبینم تو سراب بهار برام اسمه یه اسمه کهنه تو کتاب حرفم با آسمون چرا میمونه بی جواب خدایا خدایا کویرم کویرم بگو ابر بباره میخوام جون بگیرم اگه بارون بباره آروم آروم نم نم رو لب خشک تشنم گیسوی سبز جنگل تنمو می پوشوند پرنده رو درختها میسازه آشیونه خدایا خدایا کویرم کویرم بگو ابر بباره میخوام جون بگیرم اگه بارون بباره آروم آروم نم نم رولب خشک تشنم گیسوی سبز جنگل تنمو میپوشونه پرنده رو درختها میسازه آشیونه
نوشته شده در  دوشنبه بیست و ششم مرداد 1388ساعت 6:57 بعد از ظهر توسط مدیر وبلاگ

دل دیوانه
دل دیوانه تنها دل تنگ سر خود را مزن اينگونه به سنگ دل ديوانه تنها دل تنگ منشين در پس اين بهت گران مدران جامه جان را مدران مكن اي خسته دراين بغض درنگ دل ديوانه تنها دل تنگ پيش اين سنگ دلان قدر دل و سنگ يكي است قيل وقال زغن و بانگ شباهنگ يكي است ديدي آن را كه تو خواندي به جهان يارترين سينه را ساختي از عشقش سرشارترين آنكه ميگفت منم بهر تو غمخوارترين چه دلآزارترين شد،دلآزارترين نه همين سردي و بيگانگي از حد گذراند نه همين در غمت اينگونه نشاند باتو چون دشمن دارد سر جنگ دل ديوانه تنها دل تنگ ناله از درد مكن آتشي راكه در آن زيسته اي سرد مكن با غمش باز بمان سرخ رو باش ازين عشقُ سرافراز بمان راه عشق است كه هموار شود از خون رنگ دل ديوانه تنها دل تنگ.
نوشته شده در  دوشنبه بیست و ششم مرداد 1388ساعت 6:52 بعد از ظهر توسط مدیر وبلاگ

توجه
این وبلاگ دوباره بزودی راه اندازی خواهد شد.
نوشته شده در  سه شنبه نوزدهم آذر 1387ساعت 7:58 بعد از ظهر توسط مدیر وبلاگ

نظر
دوستانه گرامی نظرتون در ارتباط با جان انسان چیه ؟؟؟؟
نوشته شده در  شنبه ششم مهر 1387ساعت 11:6 بعد از ظهر توسط مدیر وبلاگ

علائم و منزلت ليلة القدر
الحديث: قال الباقران عليهما السلام: سالته عن علامة ليلة القدر، فقال: علامتها ان يطيب ريحها، و ان كانت فى برد دفئت، و ان كانت فى حر بردت فطابت. (1) ترجمه: (محمد بن مسلم) از علامت ليلة القدر پرسيد؟ پس امام (ع) فرمود: علامت ليلة القدر اين است كه بوى خوشى از آن پخش مى‏شود، اگر در سرماى (زمستان) باشد گرم و ملايم مى‏گردد، و اگر ليلة القدر در گرماى (تابستان) باشد خنگ و معتدل و نيكو مى‏گردد. توضيح: علامه طباطبائى در علايم شب قدر مى‏گويد: روايات در معنى و خصايص و فضايل شب قدر بسيار است، در بعضى از آن روايات علامتهايى براى شب قدر ذكر كرده از قبيل اينكه شب قدر، صبح آن شب آفتاب بدون شعاع طلوع مى‏كند و هواى آن روز معتدل است. (الميزان، ج 40، ص 332) الحديث: قال ابو عبد الله عليه السلام: ليلة القدر فى كل سنة و يومها مثل ليلتها. (2) ترجمه: شب قدر در هر سال است و روز آن مثل شب آن مى‏باشد. الحديث قال النبى (صلى الله عليه و آله): ان انا ادركت ليلة القدر فما اسال ربى؟ قال (ص): «العافية‏». (3) ترجمه: به پيامبر(ص) گفته شد: اگر شب قدر را دريابم از خدا چه چيزى را مسئلت كنم؟ فرمود: «عافيت را».   الحديث: قال موسى (عليه السلام): الهى اريد قربك، قال: قربى لمن استيقظ ليلة القدر، قال: الهى اريد رحمتك، قال: رحمتى لمن رحم المساكين ليلة القدر، قال: الهى اريد الجواز على الصراط، قال: ذلك لمن تصدق بصدقة فى ليلة القدر، قال: الهى اريد من اشجار الجنة و ثمارها، قال: ذلك لمن سبح تسبيحه فى ليلة القدر، قال: الهى اريد النجاة من النار، قال: ذلك لمن استغفر فى ليلة القدر، قال: الهى اريد رضاك، قال: رضاى لمن صلى ركعتين فى لية القدر. (4) ترجمه: خداوندا! مى‏خواهم به تو نزديك شوم، فرمود: قرب من از آن كسى است كه شب قدر بيدار شود، گفت: خداوندا! رحمتت را مى‏خواهم، فرمود: رحمتم از آن كسى است كه در شب قدر به مسكينان رحمت كند: گفت: خداوندا! جواز گذشتن از صراط را از تو مى‏خواهم فرمود: آن، از آن كسى است كه در شب قدر صدقه‏اى بدهد. گفت‏خداوندا! از درختان بهشت و از ميوه‏هايش مى‏خواهم، فرمود: آنها از آن كسى است كه در شب قدر تسبيحش را انجام دهد گفت: خداوندا! رهايى از جهنم را مى‏خواهم، فرمود: آن، از آن كسى است كه در شب قدر استغفار كند: گفت‏خداوندا خشنودى تو را مى‏خواهم، فرمود: خشنودى من از آن كسى است كه در شب قدر دو ركعت نماز بگذارد. توضيح: ليلة القدر شبى است كه قرآن نازل شده است و ظاهرا مراد به قدر، تقدير و اندازه‏گيرى است، خداى تعالى در آن شب حوادث يكسال را يعنى از آن شب تا شب قدر سال آينده را تقدير مى‏نمايد، زندگى و مرگ، رزق، سعادت، و شقاوت و چيزهايى از اين قبيل را مقدر مى‏سازد. رمضان، تجلى معبود (ره توشه راهيان نور) ص 95
نوشته شده در  دوشنبه هجدهم شهریور 1387ساعت 10:14 بعد از ظهر توسط مدیر وبلاگ

این الرجبیون
خداي متعال در آسمان هفتم فرشته اي به نام «داعي» قرار داده كه از آغاز ماه رجب، هر شب تا صبح ندا مي دهد: خوشا به حال تسبيح كنندگان خدا، خوشا به حال فرمانبرداران خدا، و خداي تعالي مي فرمايد: من همنشين كسي هستم كه با من همنشيني كند و فرمانبر كسي هستم كه فرمان من برد و آمرزنده كسي هستم كه از من طلب آمرزش كند؛ ماه رجب، ماه من است و بنده، بنده من است و رحمت، رحمت من است، هر كه مرا در اين ماه بخواند، پاسخش مي دهم و هر كه از من چيزي بخواهد، خواسته اش را برآورده مي سازم و اين ماه را رشته پيوند خود و بندگانم قرار داده ام هر كه به آن دست يازد به من رسد . اين بيان نوراني كه از رسول اكرم«ص» روايت شده بازگوكننده بخشي از فضايل عظيم ماه رجب است كه از امروز در خانه هاي دل ما به مهماني نشسته است . ماه مبارك رجب اولين ماه از فصل رويش جوانه هاي نيايش و بندگي است؛ فصلي كه در سه ماه عظيم آن يعني رجب و شعبان و رمضان، بندگان خالص خدا، دلدادگي و خلوص را به اوج مي رسانند و ره توشه يك سال خود را از آن برمي گيرند؛ ترنم زمزمه آنان در شب و روز ماه رجب: «يا من ارجوه لكل خير» است و مدام از او مي خواهند كه: «اعطني بمسئلتي اياك جميع خيرالدنيا و خير الاخره و اصرف عني بمسئلتي اياك جميع شر الدنيا و شرالاخره» در اين ماه عظيم و دو ماه بعد آن، خالق هستي، مخلوق را به همنشيني خود فرا مي خواند و از بندگانش مي خواهد كه از او طلب آمرزش كنند و اين ما هستيم كه بايد لياقت خود را به محك آزمون بيازمائيم. در اين ماه خداوند دنبال بهانه است تا بندگانش را با اعمال هر چند ناچيز، به جرگه رحمت و لطف و مغفرت خود وارد سازد . آنان كه خود را آلوده گناه و تقصير مي بينند، از مدتها قبل در انتظار آغاز فصل نيايش و دعا و عبوديت نشسته اند تا با وزيدن نفحه آسماني رجب و شروع فصل شستشوي دل و جان در رودخانه نوراني رجب، خود را از غبار و آلودگي معصيت و غفلت يك سال گذشته پاك گردانند و لياقت حضور بر سر سفره پربركت ماه رمضان را بدست آورندپيامبر اكرم(ص) در حديثي فرمود: در طول سال، اوقات و ايامي وجود دارد كه در آن، نسيم معنوي و آسماني وزيدن مي گيرد پس خود را در معرض آن نسيم ها قرار دهيد و ماه بزرگ رجب به همراه دو ماه پربركت شعبان و رمضان موسم وزيدن اين نسيم رحمت است و مؤمن زيرك آن كسي است كه از اين فرصت طلايي و از اين بازار موسمي، بيشترين سود و بهره را ببرد . كساني كه همتشان اين است كه در ماه رجب متخلق به اخلاق الهي شوند و اين ماه را با اعمال و آداب ويژه آن پاس دارند و ايام و ساعات آن را با عبادت و دعا و استغفار و ياد خدا سپري كنند «رجبيون» خوانده مي شوند و همينها هستند كه روز بازپسين مورد خطاب قرار مي گيرند كه: «اين الرجبيون»= كجايند دريابندگان ماه رجب؟ و در آن هنگام است كه هزاران فرشته، اطراف آنان را احاطه مي كنند تا كرامت الهي را به ايشان تبريك بگويند و در آن حال، خداوند با آنان سخن مي گويد كه به عزت و جلالم سوگند! شما را در جايگاهي با كرامت جاي مي دهم و پاداش فراوان به شما مي دهم. بيان فضيلت ماه رجب خارج از حد توصيف است و با اين قلم و بيان الكن، نمي توان همه آنها را به نگارش درآورد اما همين مقدار را مي توان گفت كه «روزه داري» و «استغفار» سرسلسله تمام اعمال اين ماه است. ذكر فراوان «لااله الا الله»، قرائت سوره توحيد، خواندن دعاهاي مخصوص اين ماه، شب زنده داري و روزه تمام اين ماه و حداقل سه روز اول، ميانه و آخر آن از اعمال سفارش شده ديگر است. هستند بسياري بندگان شايسته خدا كه سراسر اين ماه را به روزه داري مي گذرانند و زبانشان جز به استعفار و ذكر خدا نمي گردد . حال كه ماه رجب با همه فضيلتش در خانه دل ما اطراق كرده، تا فرصت هست نام خود را در ليست «رجبيون» ثبت كنيم كه «اضاعه الفرصه غصه» .        حول ماه رجب را برهمه تبریک می گو یم
نوشته شده در  جمعه چهاردهم تیر 1387ساعت 12:59 بعد از ظهر توسط مدیر وبلاگ

در خیال
مکن از خواب بیدارم خدا را که دارم خلوتی خوش با خیالش... پروانه ام؛ درون سبد چرخ می زدم تا تور غصه پاره شود، چرخ می زدم سیبم؛ که از درخت خدا کَنده می شدم تا بر زمین بیفتم، صد چرخ می زدم من چرخ می زدم که زمین گیج و گم شود نارنگی ِ زنانگی اش را به من دهد شاید در امتداد سرانگشتهای تو، خورشیدهای گلبهی ِ تازه سر زند!
نوشته شده در  یکشنبه پنجم خرداد 1387ساعت 6:38 بعد از ظهر توسط مدیر وبلاگ